Auteursarchief: Ivelina Raykova

Multiculturele samenleving

Wat de Belgische maatschappij multicultureel maakt is de aanwezigheid van diverse nationaliteiten en het aantal allochtonen. Dit is merkbaar als je op bezoek gaat in een grote Belgische stad zoals Kortrijk.

5508182014040301

Stel dat je met de trein aangekomen bent in Kortrijk kun je bij de bushalte van De Lijn een vrouw zien die een hidjab draagt. Dit staat bekend als het symbool van de Islam. Mocht ik minder tolerant zijn, zou ik mij afvragen wat deze mensen doen en waarom ze hun hoofddoeken dragen, die geen symbool zijn voor een christelijke samenleving.

Dan denk ik aan de migratiestromen na de tweede wereldoorlog en concludeer dat ze hier meer dan ik thuishoren – een christelijke ziel uit Oost-Europa. Terwijl ik aan het denken ben, steekt een zwarte man naast mij een sigaret op. Na een kort gesprek weet ik dat hij uit Zuid-Afrika komt en zijn Nederlands beter is dan het mijne, wat me een beetje jaloers maakt.
Ik neem de bus en rij naar school. Eenmaal aangekomen zie ik een goede vriendin uit Iran. We spreken af om iets te gaan drinken na de lessen. “Er is een Japans restaurant aan de achterkant van het schoolgebouw.” zei zij. Op dat moment rinkelt mijn telefoon en neem ik op. Het is mijn Turkse kamergenoot die zegt dat het afwasmiddel al weer op is. “Geen probleem, ik zal er kopen”, zeg ik. Als ik de trein terug naar Torhout neem, zit mijn maandag er op. De multiculturele samenleving is alomtegenwoordig, ook thuis.

FacebookGoogle+