Auteursarchief: Kera Paligorova

Harry Mulisch: “Ik ben de Tweede Wereldoorlog”

Een van de bekendste schrijvers van het hele  Nederlandse taalgebied, Harry Mulisch, werd in 1927 in Haarlem geboren, in een tijd tussen de twee wereldoorlogen. Nederland bevond zich in de jaren 30 in een enorme economische crisis als gevolg van de Eerste Wereldoorlog. Maar dat was niet het grootste probleem voor het gezin van Mulisch. Ondanks de crisis, hadden fascistische en nationaal-socialistische partijen noch in België noch in Nederland veel succes. Dit heeft een bijzondere invloed op de ouders van de schrijver. De vader van Mulisch was van Oostenrijkse afkomst maar zijn moeder was jodin. In de oorlogsjaren was zijn vader een echte collaborateur. Dat was een hele moeilijke tijd voor Harry Mulisch, want in die tijd werden de joden in gevangenissen en in concentratiekampen opgesloten. Hoewel Mulisch niet direct aan de oorlog heeft deelgenomen, is hij ongetwijfeld door hem gevormd. Hij beschrijft zichzelf als de belichaming het trauma van de anderen. Enerzijds is er de figuur van zijn vader – een nazi-collaborateur en anderzijds die van zijn moeder – een slachtoffer van het nazi-regime. Dus een familie, die de oorlog zelf symboliseert.

mulisch1

Geboorteadvertentie uit het Algemeen Handelsblad, 29 juli 1927

Deze familieachtergrond bracht Mulisch tot de uitspraak “Ik ben de Tweede Wereldoorlog”. Deze woorden schrijft de grote meester van de Nederlandse literatuur Harry Mulisch op een ironische manier en misschien met een klein beetje arrogantie in zijn autobiografie. Het valt toch niet te ontkennen, dat hij en zijn oeuvre symbool staan voor de gruwel en de nasleep van de oorlog. Tegelijkertijd wordt Mulisch zelf blijkbaar beschouwd als een soort historicus van de Tweede Wereldoorlog. In zijn hoofd kwam altijd de vraag op: “Ben ik een slachtoffer of ben ik een dader?“ Thema’s als schuld en onschuld, goed en fout hebben hem altijd bezig gehouden.

Als een van de generatie der oorlogskinderen is Mulisch getraumatiseerd en sterk beïnvloed  door de oorlog, die in het midden van zijn werk en misschien ook van zijn leven staat. Maar, hij beschreef ook veel onvervulde verlangens of herinneringen uit zijn eigen leven in zijn boeken. De oorlog zelf is iets wat in het verleden gebeurd is en niet meer veranderd kan worden.

Voorkant van Harry Mulisch zijn oorlogsroman Siegfried uit 2001.

Hoewel deze grote shrijver al overleden is, spreekt zijn stem steeds nog in de hoofden van zijn lezers en bestaat zijn figuur steeds nog in de regels van zijn boeken. In de pagina’s van zijn boeken kan men hem op een intimiere manier ontmoeten. Zijn romans maken hem onsterfelijk. Hij schepte in zijn werk een nieuwe werkelijkheid op de basis van de al bestaande historische realiteit om ervoor te zorgen dat men nog steeds het verleden herinnert…en misschien ook hemzelf…uiteindelijk is hij de oorlog.

Door Veselka Petrova en Pavel Dimitrov

FacebookGoogle+

De mop: een manier om de waarheid te zeggen

Zoals jullie weten zijn België en Nederland buurlanden. Maar weten jullie ook dat er veel moppen zowel over de Nederlanders als over de Belgen worden verteld? Als buitenlander ben ik er wel benieuwd naar wat ze van elkaar vinden.

Begin

In de ogen van de Nederlanders zijn de Belgen voornamelijk dom. Ze hebben eigenlijk helemaal geen hekel aan de Belgen. Ze vinden hen zelfs meestal sympathiek maar ze zien hen gewoon als een beetje dom. De Belgen beschouwen de Nederlanders als gierige, luidruchtige, arrogante en onhygiënische mensen. Volgens hen hebben de Nederlanders een heel raar accent en ze zijn altijd bereid om meteen te zeggen wat ze denken. Als je hoort: “Wat heb je een lelijke jurk aan vandaag!”, is dat helemaal niet aangenaam maar een Nederlander kan het gewoon tegen je zeggen omdat ze heel direct zijn.

Elk land bedenkt zijn eigen grappen en moppen over zijn buurlanden om hen vooral in een kwaad daglicht te zetten en zichzelf als een slimmer, opener en beter volk te presenteren. De cultuurverschillen spelen een grote rol bij het bedenken van moppen.

De Belgen willen het stereotype naar voren brengen waarin de Nederlandse zuinigheid zichtbaar wordt. Dit stereotype komt duidelijk naar voren in de volgende grap: toen de Hollander de lotto gewonnen had, zei zijn vrouw dat ze de wereld wilde zien en hij kocht een atlas voor haar… Ik geef jullie nog een voorbeeld. Als je een Belg vraagt hoe een Nederlander tomatensoep drinkt, zal hij zeggen: “Warm water in een rood bord.” Nog een grappig mopje volgens de Belgen: “Waarom hebben Nederlanders van die grote neusgaten?” En het antwoord is: “Want lucht is gratis.” En weet je waarom een Nederlander altijd twee lege flessen in de koelkast heeft staan? Dat is voor de mensen die niets willen drinken.

Middenstuk

Anderzijds vertellen de Nederlanders moppen waaruit duidelijk wordt hoe achterlijk de Belgen zijn: “Waarom opent een Belg een pak melk in de winkel? Want op het pak staat: hier openen!” De Nederlanders hebben veel grapjes over de Belgische domheid, bijvoorbeeld: “Een Belg en zijn zoontje staan naar de zee te kijken, zegt het zoontje: “Kijk pappa, daar vaart een boot!”. Zegt de Belg: “nee dat is geen boot maar een hoverkraft.” Vraagt het zoontje: “Oh… hoe schrijf je dat, pappa?”. Waarop de Belg reageert: “Oh nee het is toch een boot!”

Waar komen deze stereotypen vandaan? Misschien omdat de Nederlanders en de Belgen elkaar niet goed begrijpen wegens de taalverschillen en verscheidene dialecten. Helaas weten we dat niet zeker. We weten alleen dat zulke mopjes al jaren bestaan en er ook nog lang zullen blijven.

Eind

Door Svetoslava Petkova en Yoana Petrova

FacebookGoogle+

Ons Kookboek – na de bijbel het meest verkochte boek

Voor degenen die het niet kennen, kan het prestige van dit boek een beetje overdreven voorkomen, maar het wordt inderdaad als de bijbel van de Vlaamse kookboeken gezien. Soms kan je ook horen dat Ons Kookboek de moeder is van de kookboeken in Vlaanderen. De eerste druk van het boek gebeurde in 1927 en sindsdien zijn er 2,5 miljoen exemplaren verkocht. Dit zorgt ervoor dat deze “keukenhulp” het meest verkochte Vlaamse kookboek is.

Voor het eerst verscheen het boek als een handleiding bij de cursus Koken en voeding van de Boerinnenbond (Katholiek Vormingswerk van Landelijke Vrouwen). Het was 158 pagina’s lang en bevatte recepten van producten die men op het boerenland verbouwde. Tot de dag van vandaag is het boek uitgegroeid tot een erg groot kookboek van ruim duizend pagina’s waarin je nog steeds informatie over de producten van deze tijd kan vinden.

De laatste, d.w.z. de nieuwste editie van het boek werd in 2014 gepubliceerd. Daarin kan je je over nieuwe producten, tendensen en kooktechnieken informeren. Alle recepten zijn opnieuw geschreven, zodat ze zo actueel mogelijk kunnen zijn. Bovendien biedt het boek nieuwe en interessante recepten aan, niet alleen voor het gewone koken, maar ook voor de vegetarische en de vegane keuken. De grote “kookbijbel” beschikt over 1892 recepten (beelden inclusief) die omvatten alle gerechten van de dagelijkse tot de gastronomische keuken.

“Ons kookboek” kan je helaas alleen in België krijgen. Geen paniek! Er bestaat ook een mogelijkheid voor degenen die nog geen bezoek in Vlaanderen hebben gepland. Op de webpagina www.onskookboek.be heb je toegang tot een enorme hoeveelheid recepten. Elk recept gaat gepaard met een mooie foto van het klare gerecht en vertelt zowel over de nodige producten als over kooktechnieken en tips rondom de voorbereiding.

Kijk nu naar de pagina en begin te watertanden bij de aanblik van alle lekkere aanbiedingen! Ben je al hongerig?

FacebookGoogle+

De Olympische Spelen van 1920 in Antwerpen

Een van de grootste sportevenementen in de menselijke geschiedenis

In 1920 vonden de zevende Olympische Zomerspelen in de Belgische stad Antwerpen plaats. Aan de wedstrijd namen 2.626 sporters deel (2561 mannen en 65 vrouwen) uit 29 landen. De deelnemers wedijverden in 22 verschillende sporttakken. Duitsland, Oostenrijk, Hongarije, Bulgarije en Turkije werden niet uitgenodigd om eraan deel te nemen, omdat zij tijdens de Eerste Wereldoorlog bondgenoten waren.

Antwerpen werd gastheer van de Olympische Spelen na de winst tegen de concurrenten Amsterdam en Lyon. De Belgische stad werd gekozen wegens de grote schade tijdens de Eerste Wereldoorlog. De zevende Olypmische Zomerspelen moesten in 1916 in Berlin worden georganiseerd, maar het is wegens de oorlog mislukt.

Lees verder

FacebookGoogle+

Geert van Istendael op bezoek bij studenten

Op 26 maart komt Geert van Istendael op bezoek in het Nederlandse centrum aan de universiteit van Veliko Tarnovo – een man  die zeker de indruk van de studenten zal wekken met zijn vele capaciteiten.

De reden voor zijn bezoek heeft betrekking op zijn boek ‘Het Belgisch Labyrint’ waarvan binnenkort een nieuwe vertaling zal verschijnen. Speciaal voor de studenten die zich op het terrein van het Nederlands bewegen, zal de auteur een lezing houden. Het behandelde thema heeft te maken met taal- en cultuurverschillen tussen Vlaanderen en Nederland – zeker een interessant onderwerp voor diegene die de Vlaamse en de Nederlandse cultuurspecifieke elementen bestuderen.

Istendael,Geertv20000523-11

Foto: Geert van Istendael


Waar?
De lezing zal doorgaan in het centrum Nederlands.
Wanneer? Op donderdag 26 maart om 13.00u.

Lees verder

FacebookGoogle+